مدیریت قرارداد
از نوع قرارداد و نسخهٔ تأییدشده تا الحاقیه، ضمانتنامه، صورتوضعیت و کسورات. پیشپرداخت و استهلاکش خودکار محاسبه میشود و پرداختش از همان مسیرِ تأییدِ همیشگی میگذرد.
خزانهداری سازمانی
مالی پرو چرخهٔ پرداختِ سازمان را یکجا میبندد: ثبت درخواست، مسیر تأیید سازمانی، امضای گروهی بر اساس مبلغ، اجرای پرداخت از طریق بانک، و ثبتِ تغییرناپذیرِ هر رویداد. بدون فایل اکسل، بدون امضای کاغذی، بدون نقطهٔ کور.
قابلیتها
یک ستون کارِ روزانه را انجام میدهد و ستونِ دیگر ثابت میکند درست انجام شده. در پرداخت سازمانی، این دو از هم جدا نیستند.
چرخهٔ پول از حساب تا ذینفع، بدون فایل اکسل و بدون سامانهٔ جزیرهای در کنارش.
هر ریال مسیرِ مشخص دارد و هر تکلیفِ قانونی جای مشخص — پیش از آنکه حسابرس بپرسد.
از نوع قرارداد و نسخهٔ تأییدشده تا الحاقیه، ضمانتنامه، صورتوضعیت و کسورات. پیشپرداخت و استهلاکش خودکار محاسبه میشود و پرداختش از همان مسیرِ تأییدِ همیشگی میگذرد.
تعریف پروژه، فعالیت، منابع و ریسک، با ثبت هزینهٔ مستقیم و سربار. هزینهها به همان سفارش و قراردادی میچسبند که پرداخت از آن آمده.
سامانهٔ خرید یا ERP شما دستور پرداخت را با یک فراخوان امضاشده ثبت میکند و همان دستور واردِ چرخهٔ تأییدِ انسانی میشود. سقف مبلغ و کلیدِ هر واحد جداگانه تعریف میشود.
نامهٔ وارده و صادره با شمارهٔ خودکار، ارجاع و پیوست. وظایف هر کاربر در یک کارتابل جمع میشود تا چیزی پشتِ ایمیل گم نشود.
تخصیص، هزینهکرد و تسویهٔ تنخواه با سرفصل و سقف مشخص، در همان دفترِ ممیزیِ بقیهٔ عملیات.
هر ماژول برای هر شرکت جداگانه روشن میشود. آنچه لازم ندارید نه در منو دیده میشود و نه هزینهای دارد؛ بعداً هم بدون مهاجرت اضافه میشود.
موتورهای یادگیری ماشین
شش مدل روی سابقهٔ پرداختِ همان سازمان آموزش میبینند و نتیجهشان در کارتابل و داشبورد دیده میشود — نه بهعنوان ویژگیِ جداگانه، بلکه داخلِ همان تصمیمی که کاربر در حال گرفتن است.
هیچ دادهای از سازمان خارج نمیشود. آموزش و اجرای مدلها روی همان سروری انجام میشود که سامانه روی آن نصب است. سرویس بیرونی، اشتراک ابری و ارسال داده به مدلِ شخص ثالث در کار نیست — همانطور که کلِ سامانه بدون هیچ درخواستِ اینترنتی بالا میآید.
مدل ناهنجارییاب، تراکنشی را که از الگوی همیشگیِ سازمان فاصله دارد پیش از پرداخت علامت میزند — مبلغ، ذینفع یا زمانی که با سابقه جور نیست.
مدل سریزمانی، روند ورودی و خروجی وجه را ادامه میدهد تا کسریِ نقدینگیِ هفتههای پیشِ رو پیش از رسیدن دیده شود.
هر دستور پرداخت امتیاز ریسک میگیرد تا تأییدکننده بداند کجا باید دقیقتر نگاه کند و کجا مسیر روشن است.
بر پایهٔ سابقهٔ همان مسیر تأیید، تخمینی از زمانِ رسیدنِ درخواست به پرداخت داده میشود — پاسخِ همان سؤالی که واحدها هر روز میپرسند.
سرفصل و طبقهٔ هر پرداخت از روی سابقه پیشنهاد میشود، پس ثبت سریعتر و گزارشها یکدستتر میشوند.
الگوی پرداخت به هر ذینفع و رفتار هر واحد سازمانی کنار هم دیده میشود؛ پایهٔ همان چیزی که دستیار پرداخت به تأییدکننده نشان میدهد.
کنترل و انطباق
در پرداخت سازمانی، «چه کسی، کِی، با چه اختیاری» بهاندازهٔ خودِ پرداخت اهمیت دارد. اینها ویژگیِ اضافه نیستند؛ پایهٔ طراحیاند.
مقیاس
ساختار چندشرکتی از ابتدا در پایهٔ سامانه است، نه چیزی که بعداً روی آن سوار شده باشد. کاربر بینِ شرکتها جابهجا میشود ولی نقشهایش با او جابهجا نمیشوند — نقشِ هر شرکت همانجا میمانَد.
انتخاب شرکت یا هولدینگ در زمان ورود، و تعویض آن بدون خروج از سامانه.
تصویر تلفیقی از شرکتهای زیرمجموعه، جدا از بافتِ عملیاتی و فقطخواندنی.
تأیید درخواستها با اعلان لحظهای و همان قواعدِ اختیارِ سامانهٔ اصلی.
در یک جلسهٔ کوتاه، سامانه را با ساختار سازمانی و مسیرهای تأیید خودتان نشان میدهیم — نه با دادهٔ نمایشی.